Recensie: Youth In Revolt | Regie: Miguel Arteta | Speelduur: 90 minuten

Daar is weer zo’n knotsgekke indiekomedie, vol dubieuze personages en guitige teksten. En daar is ook weer Michael Cera als het welbespraakte buitenbeentje met grote dromen, wilde fantasieën maar een groot gebrek aan zelfvertrouwen. Zijn we Cera’s routinematig handelen en dit soort komedies (met het tegenvallende Gigantic nog vers in het geheugen) niet een beetje zat aan het worden? Integendeel, Youth in Revolt is één van de leukste film van 2010 tot nu toe!

>>Lees verder< <

Recensie: Harry Brown | Regie: Daniel Barber | Speelduur: 103 minuten

Wanneer Harry Brown (Michael Caine) ’s ochtends wakker wordt in zijn klinisch opgeruimde appartementje in een Londense achterstandswijk weet hij al precies hoe zijn dag eruit ziet. Ontbijt, afwas en dan een lange wandeling richting ziekenhuis, om zijn doodzieke vrouw te bezoeken. Die wandeling zou korter kunnen, ware het niet dat de voetgangerstunnel wordt bezet door plaatselijke hangjongeren die overal een excuus in vinden om over te gaan op geweld en hiermee de gehele buurt terroriseren.

>>Lees verder< <

Recensie: Gigantic | Regie: Matt Aselton | Speelduur: 98 minuten

Hier is een idee: neem de eigenzinnigheid die films als Juno en Little Miss Sunshine zo charmant maakte en verzin daar een onsamenhangend verhaal vol vreemde personages en een ongeloofwaardige romance omheen. Niet raadzaam om twee redenen. Ten eerste: het is een slecht idee. Ten tweede: debuterend regisseur/scenarist Matt Aselton was je al voor, met Gigantic als resultaat.

>>Lees verder< <

Recensie: The Lovely Bones | Regie: Peter Jackson | Speelduur: 136 minuten

Peter Jackson is sinds zijn succes met The Lord of The Rings trilogie en King Kong, totaal goed voor 20 oscars, één van Hollywoods meest invloedrijke figuren. Met The Lovely Bones keert hij terug naar het soort film waarmee hij in 1994 furore maakte. Waar de man destijds zijn beste werk afleverde met Heavenly Creatures,  maakt hij er met deze verfilming van Alice Sebold’s geliefde roman een potje van. 

>>Lees verder< <

Recensie: Triangle | Regie: Christopher Smith | Speelduur: 99 minuten

Als Jess (Melissa George) gaat zeilen met een groep vrienden heeft ze het gevoel dat er iets niet klopt. Haar wantrouwen wordt realiteit wanneer het jacht in een storm terecht komt en iedereen over moet stappen op een passerend cruiseschip en Jess het gevoel heeft dat ze hier al eerder is geweest. Het schip blijkt verlaten, de klok staat stil, maar ze zijn niet alleen. Bla bla bla, de ervaren filmkijker kan wel uittekenen hoe dit verder verloopt…

>>Lees verder< <

Recensie: A Serious Man | Regie: Joel & Ethan Coen | Speelduur: 106 minuten

A Serious Man, van de broers Joel en Ethan Coen, opent met het citaat “Receive with simplicity everything that happens to you” en toont vervolgens de meest bizarre proloog sinds Lars von Trier’s Antichrist. Dit segment, volledig gesproken in het Jiddisch, betreft een Joods-Europees stel dat ergens in de 19e eeuw een dwalende geest van een overledene (dybbuk) binnenlaat. Dit humoristische en fabelachtige korte verhaal, lijkt op het eerste gezicht helemaal niets met de hoofdfilm te maken te hebben. Maar bij de gebroeders Coen weet je het maar nooit…

>>Lees verder< <